Pracodawca nadal nie przedstawił realnej propozycji rozwiązania sporu zbiorowego. 5 sierpnia 2026 r. odbyła się druga tura rokowań pomiędzy wszystkimi organizacjami związkowymi uczestniczącymi w sporze zbiorowym a przedstawicielami pracodawcy.

Stronę pracodawcy reprezentowali: członek zarządu Piotr Kruk; pełnomocnik i negocjator pracodawcy Daniel Książek; kierownik biura personalnego Krzysztof Bachan oraz doradca Wojciech Szmyła. Po stronie społecznej uczestniczyli przedstawiciele wszystkich organizacji związkowych prowadzących wspólny spór.

Na początku spotkania strona społeczna zażądała protokołu z pierwszych rokowań. Pracodawca nie przygotował go mimo upływu tygodnia od poprzedniego spotkania. W tej sytuacji związki przedstawiły własną notatkę z ustaleń, którą Daniel Książek ostatecznie podpisał.

Zaufanie zostało podważone.

Strona społeczna stanowczo sprzeciwiła się próbom indywidualnego kontaktowania się przez pełnomocnika pracodawcy z wybranymi przedstawicielami związków. Od początku jasno komunikujemy: rozmowy w sporze zbiorowym prowadzone są wyłącznie wspólnie, z całą stroną społeczną.

Próby obchodzenia tej zasady są niedopuszczalne i podważają zaufanie niezbędne do prowadzenia rokowań. Przedstawiciele organizacji związkowych zachowali pełną lojalność wobec wspólnej reprezentacji: odmówili indywidualnych rozmów i niezwłocznie poinformowali pozostałe organizacje o zaistniałej sytuacji.

Dziś wiemy, że każda deklaracja pracodawcy musi być zapisana i potwierdzona. Ustne zapewnienia, których później nie sposób wyegzekwować, nie mogą zastępować rzetelnych ustaleń protokolarnych.

Prezentacja zamiast decyzji

Wojciech Szmyła przedstawił informację o trudnej sytuacji finansowej Spółki i Grupy, w tym o problemach z płynnością oraz mechanizmie cash-poolingu. Strona społeczna wysłuchała tej prezentacji, ale przypomina: przedmiotem rokowań są konkretne żądania pracowników Grupy Azoty Puławy, a nie kolejna próba odłożenia decyzji na bliżej nieokreśloną przyszłość.

Na poprzednim spotkaniu pełnomocnik pracodawcy zapowiadał przedstawienie 5 sierpnia konkretnych propozycji do każdego z postulatów. Takich propozycji nie przedstawiono. Zamiast decyzji usłyszeliśmy, że na odpowiedzi finansowe mamy czekać do 20 sierpnia.

Jednocześnie okazało się, że negocjator pracodawcy nie może samodzielnie podjąć żadnej wiążącej decyzji, ponieważ każdą sprawę musi konsultować z prezesem Marcinem Celejewskim. Jest to sprzeczne z wcześniejszymi zapewnieniami o jego umocowaniu do prowadzenia rokowań. Nie akceptujemy rozmów prowadzonych metodą „głuchego telefonu”. Jeśli pracodawca chce negocjować poważnie, musi zapewnić udział osób rzeczywiście decyzyjnych.

Na co NIE odpowiedziano?

W kluczowych sprawach pracodawca nie przedstawił realnych propozycji:

W kilku pozostałych sprawach pojawiły się jedynie ogólne deklaracje: możliwość dalszych rozmów o konsultacjach zmian organizacyjnych, rozpoczęcie prac nad taryfikatorem i tabelą płac oraz gotowość do ustalenia regularnych spotkań. To zdecydowanie za mało wobec skali żądań i problemów pracowników.

Nie będzie zgody na przeciąganie.

W kwestiach finansowych pracodawca nie przedstawił żadnej konkretnej propozycji. Deklaracje o możliwym „świadczeniu w przyszłości”, zależnym od kolejnych analiz, nie są ofertą negocjacyjną i nie mogą być traktowane jako realna odpowiedź na żądania pracowników.

Strona społeczna nie wyraża zgody na dalsze przeciąganie rokowań, przerzucanie odpowiedzialności i odkładanie decyzji pod kolejnymi pretekstami. Oczekujemy natychmiastowych, pisemnych i konkretnych propozycji od osób mających prawo podejmować decyzje w imieniu pracodawcy.

Dobra wola pracodawcy podczas drugich rokowań nie została przez stronę społeczną odnotowana. Organizacje związkowe będą wspólnie decydować o kolejnych działaniach przewidzianych prawem, jeżeli pracodawca nadal będzie unikał rzeczywistych negocjacji i lekceważył zgłoszone żądania.